تبليغاتX
new way
 

ـ تو کجایی؟

در گستره بی مرز این جهان تو کجایی؟

ـ من در دور دست ترین جای جهان ایستاده ام

کنار تو.

ـ تو کجایی؟

ـ من در پاک ترین مقام جهان

 ایستاده ام

بر سبزه شور این رود بزرگ که می سراید برای تو.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1390/02/12ساعت 8:22 PM  توسط nastaran  | 

 

پا در زنجیر

 پرواز می کنم

    با غم های درون

      اوج می گیرم

با شکستهایم

          به پیش می تازم

با اشکهایم

         سفر می کنم

با صلیبم

         به قله ی قلب انسان

                 صعود می کنم

ای خداوند

   ای خداوند

     بگذار تا صلیبم را بستایم.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1389/04/14ساعت 12:17 PM  توسط nastaran  | 

وقتی زندگی صد دلیل برای گریه کردن

به تو نشان می دهد،

تو هزار دلیل برای خندیدن به او نشان بده.

                                                چارلی چاپلین

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1389/02/13ساعت 6:14 PM  توسط nastaran  | 

 

چنان انسان باش

و چنان زندگی کن

که اگر هر کس انسانی چون تو شد

و همچون تو زندگی کرد

این زمین به صورت بهشت خدای در اید.

                                                  فیلیپس بروکز

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1389/01/30ساعت 6:12 PM  توسط nastaran  | 

 

آنقدر دانم که

چیزی هست من گم کرده ام..... 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1388/12/20ساعت 12:36 PM  توسط nastaran  | 

خداوند هرگز وارد مغز شما نخواهد شد

 

دری که او استفاده می کند قلب شماست.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1388/12/17ساعت 7:34 PM  توسط nastaran  | 

 الهی اگر کسی تو را به طلب یافت

 

 من خود طلب از تو یافتم. 

 

 اگر کسی ترا به جستن یافت

 

 من به گریختن یافتم.

 

                                 (پیر هرات)

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1388/09/05ساعت 8:37 PM  توسط nastaran  | 

 

      عنکبوت را  به عنوان هنرمند

      هرگز در نیافته اند

      هر چند نازک آرایی اش را

      در همه جا گواهند.

+ نوشته شده در  سه شنبه 1388/08/26ساعت 8:50 PM  توسط nastaran  | 

 

فقط می ترسم که فردا بمیرم و هنوز خودم را نشناخته باشم!

(صادق هدایت)

+ نوشته شده در  دوشنبه 1388/08/04ساعت 3:44 PM  توسط nastaran  | 

 

 

خورشید به کام مغرب می رود

و ستاره ی شب می درخشد

و یک ندای روشن مرا می خواند

باشد که چون از خاکریز دریا بگذرم

هیچ ناله ای نباشد

و این موج که اکنون به دریا می رود

همانند آن موج که از ژرفای دریا آمده بود

خفته و خاموش به خانه باز گردد

تاریک روشن

و ناقوس شب

و آنگاه تاریکی

باشد که چون بر کشتی سوار شوم

اندوه وداع نباشد

زیرا هر چند این موج مرا به ورای زمان می برد

چشم امید گشودهام

که چون از مرز ساحل بگذرم

نا خدای خویش را روی در روی دیدار کنم.

 

+ نوشته شده در  جمعه 1388/08/01ساعت 3:36 PM  توسط nastaran  |